De Beesten van Banff

Banff ligt in het oudste nationale park van Canada (en het op een na oudste van de wereld?). Er mag niet gejaagd worden, je mag de dieren niet voeren of maar een strobreed in de weg leggen. De mensen zijn er te gast bij de dieren, dat is het idee. De dieren zijn dan ook niet schuw, maar wel wild. Zo maken de elk (elanden *) ieder jaar slachtoffers omdat mensen denken dat een hert dat zo dichtbij komt wel uit een kinderboerderij zal komen. Maar elk zijn vrij aggressieve beesten en zeker in de bronsttijd moet je een eind uit hun buurt blijven. In de herfst nemen de beesten Banff over. De elk lopen dan midden op straat en je kunt niks anders doen dan wachten tot ze aan de kant gaan.

Het was geen bronsttijd en ik heb alleen vanuit de auto een paar elk gezien. Wel op een avond een wolf, die op tien meter afstand langs de rand van de parkeerplaats liep op zo'n typische hondensukkeldrafje. Hij hield ons in het oog, maar maakte totaal geen schuwe indruk. Heel gewoon zijn die beesten nou ook weer niet, want toen we zaten te eten liep opeens iedereen naar het raam: er was een beer gezien! Het bleek een grote zwarte hond te zijn en teleurgesteld en licht beschaamd ging elk weer terug naar de reeënbiefstuk. Daarvan heb ik er ook twee gezien, in levenden lijve dan en dat was een heel rare ervaring. Midden op de dag, midden op de campus van het Banff Centre zagen we er een reeënmoeder met reekalfje. Moeder liep rustig over het voetpad en het reetje volgde braaf haar reet, alsof ze op een after lunch wandelingetje waren. Geen foto's helaas.




Waar ik ook geen van foto heb zijn de vuilnisbakken. Alle vuilnisbakken in Banff zijn van dezelfde makelij: stevige stalen kubussen met een bear latch. Dat is een grendel die de beren niet open kunnen maken. Om de deksel los te kunnen maken moet je je vingers in een stalen tunneltje steken dat bovenop de deksel zit. Voor beren is dat lastig, omdat hun poten dik zijn en hun nagels krom. Bovendien zit de grendel in het midden van de deksel, zodat ze hun poot met de palm naar boven zouden moeten draaien om er goed in te kunnen komen en dat kunnen ze niet. Het is een mooie constructie, simpel, sterk, voor mensen goed te bedienen en kennelijk afdoende. Ik zou wel eens willen weten wat de geschiedenis van het ding is. Vermoedelijk zijn er heel wat pogingen aan vooraf gegaan, constructies die te zwaar waren voor mensen, te licht voor beren, te makkelijk te openen voor kleine beren, etc. Een geval van technologische evolutie die de beren niet bij konden houden.

Die rare makheid van de dieren verbaast me enorm. Ok, er mag niet op ze gejaagd worden, maar dat is alleen in Banff National Park. (Ik zag op TV een kerel in een camouflagepak die met een kruisboog een boom inklom om beren te schieten. De kijker werd op een treffer getracteerd.) Ik heb in Drenthe wel eens een ree gezien, maar die spurtte weg toen hij ons zag, op 30 meter afstand. Zijn de dieren daar in Banff na 100 jaar nationaal park echt zo veranderd? Of zijn het de dieren in Europa die veranderd zijn doordat ze al honderden of duizenden jaren zwaar bejaagd worden door mensen?

*) Waarom zijn er in het Engels zoveel woorden voor dieren waarvan meervoud en enkelvoud hetzelfde zijn? Sheep-sheep, deer-deer, moose-moose, elk-elk. Zijn wilde dieren zo moeilijk te tellen of zo?